19/02/2009

FD interviewt Peter Vos

Op 5 december 2008 stond in het Financieele Dagblad een artikel met Peter Vos van Sherpas Proyects.

 

 

Financieele Dagblad 5 december 2008

Meer dan een teveel aan taken

Zit werkdruk tussen de oren van de medewerkers of is het een managementprobleem?

 

Onlangs staakten de leraren tegen de hoge werkdruk in het voortgezet onderwijs. Maar wat is “werkdruk’ eigenlijk? De ene leraar raakt gestrest van te veel uren, de andere van moeilijke leerlingen, beleidswijzigingen of sleur. Ook in het bedrijfsleven komt werkdruk uiteraard voor. En deskundigen zijn het — hoera — zelfs eens over de definitie ervan: ‘werkdruk is een situatie waarin werknemers structureel moeilijk kunnen voldoen aan de eisen van het werk’. Maar over de oplossing staan die deskundigen lijnrecht tegenover elkaar. Zit werkdruk tussen de oren van de medewerkers of is het juist een probleem van het management? ‘Werkdruk wordt vaak gezien als een soft onderwerp’, zegt Catelijne Joling, onderzoeker en adviseur bij TNO Kwaliteit van Leven. ‘Maar dat is volkomen onterecht. Werkdruk heeft aanwijsbare objectieve oorzaken, en is ook geen individueel probleem.’
Met dat laatste wil Joling niet zeggen dat binnen een bepaalde afdeling iedereen evenveel hoeft te lijden onder de werkdruk. Maar wel dat de oorzaken van die druk doorgaans in de organisatie van het werk te vinden zijn, en niet tussen de oren van de medewerkers.
Werkdruk heeft volgens Joling ook te maken met een tekort aan energiebronnen. ‘Kunnen mensen hun werk en tijd zelf indelen, of hebben ze het gevoel dat ze klem zitten? Hoe is de sfeer op het werk? Als mensen bevlogen bezig zijn, kunnen ze heel veel werk aan. Zonder dat dat leidt tot werkdruk.’
Bedrijven die de werkdruk willen verlagen, moeten er volgens Joling dus voor zorgen dat medewerkers autonomie in hun werk krijgen en voldoende sociale steun hebben. ‘De oplossing van een te hoge werkdruk ligt vaak in een combinatie van maatregelen. En het begint bij het besef dat het bedrijf zélf verantwoordelijk is voor een hoge werkdruk. Want het makkelijkste is natuurlijk om het als een individueel probleem van medewerkers te beschouwen.’
Joling heeft bij een afdeling van DSM een bewustwordingstraject over werkdruk uitgevoerd. ‘Voor individuele werknemers is de grootte van de regelknop veel belangrijker dan de hoeveelheid werk’, weet bedrijfsarts Harry Handels van DSM. ‘Kijk maar naar onderzoek onder kleine zelfstandigen. Die hebben het vaak heel druk, maar zijn ook heel autonoom in wat, wanneer en hoe ze dingen doen. Die ervaren weinig werkdruk. In grotere bedrijven worden mensen echter vaak in wat nauwere pakken genaaid.’
Dus hebben DSM-werknemers nu meer autonomie? Dat is lastig, vindt Handels. Want in een chemisch bedrijf zijn de veiligheidsregels strak, en worden de handelingen van medewerkers steeds nauwkeuriger omschreven. ‘Daar gáát je autonomie. Het is goed dat we het over werkdruk hebben gehad, de awareness is er. Maar de oplossing is een lang proces.’

Als mensen de kans krijgen hun werk en tijd zelf in te delen, ervaren zij minder werkdruk.
Volgens Peter Vos van Sherpas Projects, is werkdruk juist wel vaak een individuele zaak. ‘Als mensen niet slim werken of niet aan de juiste dingen werken, houden ze de touwtjes niet in handen. Dan rennen ze constant achter de feiten aan, wordt hun mail hun de baas.’ De oplossing voor werkdruk is dan ook simpel: slimmer werken en beter plannen. ‘Door meer gestructureerd te werken kun je het gevoel van werkdruk sterk verminderen. En je doet vaak nog meer ook’, stelt hij.
Die nieuwe manier van werken vergt wel training. Managementassistent Jacqueline Dieleman volgde een cursus timemanagement bij Vos na het aanvaarden van een nieuwe functie. ‘Ik was opeens de spin-in-het-web en kreeg input van alle kanten. Ik logde elke avond nog even thuis in om een uurtje wat werk af te maken. En ’s ochtends als ik wakker werd was ik in mijn hoofd meteen alweer met het werk bezig: o ja, vandaag moet dit gebeuren, en gisteren moest ik eigenlijk dát nog doen. Ik had geen rust meer.’
Op de cursus leerde Dieleman om haar tijd beter in te delen en haar eigen agenda beter te bewaken. ‘Zo heb ik nu een prioriteitenlijst, en ik bewaak goed wat daarop komt te staan. Moet iets meteen, of kan het ook later? Het is verbazingwekkend hoeveel rust dat geeft. Als ik naar huis ga, ben ik nu ook echt klaar, en ik ga de volgende dag weer met plezier aan het werk.’

 

tips